Przejdź do głównej zawartości

Journey

Where is the train carrying her in its belly? Which sea does it measure on its cruise, this shark-shaped steal creature painted in blue and white? What mother of pearl has hidden inside its only passenger? What pearl has got taken out? Odd-shaped, irregular, hardened? Or a soft-muscled clod of a body that now belongs to nobody?

Where's her womb, her ovaries, her fallopian tubes? What's become of them, once prosperous, thriving, full of aspiration?

What's her destination, does she know? Was it up to her to choose it? When will she arrive, and where? Will she know?


Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

About this blog

It's getting out of the cocoon. How does the hen correspond  with a butterfly, you ask. See, everything's connected somehow with all the rest. So let the hen take her time. Grab a blanket if you wish, and disappear under its vastness. If a moth happens there, and eats your clothes it just proves the above rule. Stay in your body; may it contain you while you speed through the galaxies of your fancy In the meantime  in the room  upstairs lives an old woman In the crack of a wooden floor She keeps your  single hair How did it find its way there is your secret power. You must find her whereabouts where, bit by bit, you become real She can teach you how to spindle, how to break the thread, how to prick your finger, how to fall out of grace In her chamber you can get  invisible for some time, some hundred years if that is what  is necessary until you bleed zinnias all the way down the stairs at the backyard  the hen scratches her head as she hatches petals ...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Pszczoły

Od ula do miodu. Od palców do ust. Od ust do plastra. Zaklej usta,  mówią głosy i tak nie masz nic do powiedzenia. Lepiej byś przyniosła puste słoje , mówią, przynajmniej na coś się przydasz .  Schodząc do piwnicy łapiesz obraz miodnej rzeki przechowywanej w pamięci pokoleń. Nic nie powstrzyma rzeki od płynięcia  w dół, wiesz to z doświadczenia kobiet mieszkających w ulu. Co zrobić, chcesz zapytać kogoś, kogo nie ma. Zresztą i tak nie możesz mówić. Odpowiedź przychodzi z wnętrza, z samego  środka kłębu. Chwyć się resztek sił, zawołaj szuwary, niech staną się dla Twoich wyobrażeń łóżkiem na jedną noc. Pochyl się nad swoim pszczelim losem, tańcz na szybie, niech kwiaty przybiegną na pomoc, niech Cię otulą  skrzydłami płatków. Popatrz, już lepiej: złota fala ciepła zalewa rynek, płynie ulicami nieznanych ci miast, znika w wąskich uliczkach. Wszystko co do Ciebie dociera można zamknąć w dźwięku poruszonych skrzydeł. W małym sklepiku za fontanną sprzedajesz kwiaty z ...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Today the Invitation is

to hunt for dew to pierce each droplet through the very matter of the heart  to taste the other side of its being without (the) breaking of the wholeness of its shape to drink it like the sacrament of blood to breathe, to die, to rest the air that holds us in its arms - it is so vast
Prześlij komentarz
Czytaj więcej